Gönderilemeyen Mektup

********'e Mektup
Neden diyorum. Neden sahip olmak istediğim her şey var da sen yoksun. Neden bu minicik kalbim hala üzgün, buruk biraz da kırık. Ağlıyorum hala ama neden;
ÇÜNKÜ SEN YOKSUN
O kızın yanındasın. Son aylarının bütün en güzel günlerini, anlarını onunla geçirdin. Onunla güldün. Ona sarıldın...
Hayır, yanlış anlama ben seni unutmak istemediğim için değil UNUTAMADIĞIM için unutmuyorum.
Tamam, dünyanın en iyi sevgilisine sahibim. Bir genç kızın isteyebileceği her şeyi sunuyor bana. Ama bir sen değil. O birlikte yaşayamadığım küçük adam değil. Seni ancak ya sigaramın dumanında görebiliyorum, bir de işte hayallerde...
Üzülüyorum...
Belki hiç benim olmadın. Olamayacaksın da. Ama bu geçirmiyor her şeyi. Silmiyor zihnimdeki izleri...
HA BU ARADA MERAK ETMEZSİN SEN YİNE AMA SÖYLEYEYİM, TURUNCUYU HİÇ SEVMEM. ELİME HEMEN BU GELDİ.
Ama seni severim. Bal gibi de severim. Ama öyle böyle sevmem. Benimki biraz farklı, ondan böyleyim.

                                        13.11.2012
                                                                                          Mektup'tan birebir yazıldığı için.

MEKTUP

Sana bugün bir mektup yazdım. Alıcının ismini yazdım. Adresi aklımdaydı. Ama hiçbir zaman göndermeyeceğim bir mektuptu bu. Gözyaşlarımı döktüğüm bir mektup. Yazdıktan sonra bir nebze olsun rahatlayıp uyuyakaldığım... İnan senin de yanında bir kız var sanarken ertesi gece gözümde yaşlar artık olmadığını gördüğümde nasıl zihnim bulandı anlatamam. Şuan mutluyum. Ama senden ötürü içimde kalan ukte tarif edilemez. Önceden yanındaki kızı mutsuz edemem diye kendimi avuturken, sonrasında beni çok mutlu eden bir sevgilim olduğunun farkındalığı vardı üzerimde.
Öyle bir zamanda geldi ki ayrılık haberin, vurgun yedim o an.
Hareket edemedi kalbim hiçbir yana.
Ama sonra düşündüm beni zamanında çok üzen biri için; şimdi beni çok mutlu eden, yaralarımı saran, acılarımı dindiren birini üzmem ne kadar doğru ki... İşte sonra günler geçti. Geçiyor. Seninle olsam pişman olucağımı biliyorum. En azından bunun farkındayım. Hoşçakal...

DÜŞÜNDÜM Kİ;

Bunu düşünmeyi belki yeni akıl ettim ama sen benim için sadece geçici bir hevestin... 

HANİ BİR ŞARKIYI ÇOK SEVERSİN, SABAH AKŞAM SUYU ÇIKANA KADAR DİNLERSİN.EN GÜZEL ŞARKI BU DERSİN.ÖMRÜMÜN SONUNA KADAR BUNU DİNLEMELİYİM.BUNU DİNLEMESEM YAŞAYAMAM.BEN ÖYLEYDİM.O OLMADAN YAŞAYAMAM.BU KÜÇÜK KALBİM ONSUZ ATMAZ DERDİM.AMA BİLİYOR MUSUN?ARTIK O ŞARKIDAN ÇOK SIKILDIM.DUYMAK BİLE İSTEMİYORUM.DAHA GÜZEL VE BENİ AĞLATMAYAN ŞARKILARI KEŞFETTİM.HAYAT DOLU.YAŞAMA SEVİNCİ DOLU.BÖYLE AKŞAM KAFAMI YASTIĞA KOYDUĞUMDA BUGÜN TAM OLARAK İSTEDİĞİM GİBİ YAŞADIM DİYEBİLDİĞİM BİR ŞARKI BU...