Bugün bana ''unuttun beni artık değil mi'' diye sordu. Unutmak. Unutmak. Sanki çok kolaymış gibi... Kolay olsa da ben istiyormuşum gibi. Gündüzümde, gecemde hep hayallerimde. Sabah onunla olma umuduyla uyanıyorum; rüyalarımda onunla olmak için uyuyorum. Bazen boş bir defter sayfası bile yetiyor onunla olmam için. Onu unutmak? Hayatımdan çıkarmak? What the ''F''? Nasıl bu oldu bilmiyorum ama onu kaybetmek hiç ama hiç istemiyorum. Biliyorum, hissediyorum güzel günler bizi bekliyor. Daha çook rüyalarımız olacak beraber göreceğimiz... Beraber uyanacağımız, beraber başlayacağımız. Niyetim hiçbir zaman silmek değil, ''o''nu tekrar tekrar yazmak, hissetmek. Özlemi tutkuya dönüştürmek. Sevmek çok sevmek...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder